ปฐม ภาค ๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 275 / 5

ประโยค - พระธัมป์ทิฏฐุถูกแปล ภาค ๑ - หน้า 19 เธอจำคำของข้าพเจ้า ดังนี้แล้ว ก็ส่งภูษาหลานนั่นไป. [พวกภูษาแจ้งข่าวแก่น้องชายพระเถระ] เธอทั้งหลายพามพระเถระแล้ว เข้าไปสู่ภูมในบ้าน. หมูญมนต์นั่นให้รับ ถ

บทความนี้พูดถึงการส่งภูษาให้กับพระเถระ และการสนทนาเกี่ยวกับความปรารถนาของอุบาสกอุบาสิกาที่ต้องการเข้าใกล้พระศาสดา เรื่องราวดำเนินไปตามการนิมนต์พระเถรและคำถามที่เกิดขึ้นในระหว่างการส่งพระเถร นอกจากนี้ย

ประโยค - พระอุ้มปาทิฐิถูกทอดแปลง ภาค 1 - หน้าที่ 20 ท่านทั้งหลายส่งเจ้าหน้าที่ไปเกิด ก. ส่งไปอย่างมิได้ (เพราะ) อันตรายในทางมืออง ต้องให้ขบวนเสี่ยงก่อนแล้วส่งไป จึงจะควร ก. ขอท่านทั้งหลายทำอย่างนั้นแ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการส่งเจ้าหน้าที่ไปเกิดและการร่ำเรียนปฏิบัติข้อวัตรต่างๆ โดยมีสามเณรที่ถามทางไปยังพระเถระชื่อปะโล่ และมีการแสดงถึงการบำรุงพระเถระด้วยสีสถ์เพื่อให้ความรู้และเรียนรู้เรื่องราวในพระพุทธ

ประโยค - พระอีกมปฏิรูปกามแปล ภาค ๑ - หน้า 21 เราข้า." สามเณรจับปลายไม้เท้าเข้าไปภายในบ้านกับพระเณร หมู่มนุษย์นิ่งดูให้ นั่งแล้วว่า "ท่านผู้อธิษฐาน ดูท่าที่ ท่านจะไปกระมัง ?" พระเณรตอบว่า "เอา อุบาสกแ

เนื้อหาเกี่ยวกับเหตุการณ์เมื่อสามเณรเดินทางไปถวายบังคมพระศาสดาพร้อมด้วยคำพูดและความรู้สึกของหมู่มนุษย์ที่รอชมการถวายบังคมรวมถึงเหตุการณ์ที่สามเณรได้ยินเสียงหญิงในระหว่างทาง และความคิดของพระเณรเกี่ยวกั

ประโยค - พระธัมม์ปัทมิภูกาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 22 ชักช้าอยู่, เธอจักถึงสีวิบัติเสียแน่แล้ว." ฝ่ายสามเมื่อนั้น ทำกิจของตนสำเร็จแล้วมาพูดว่า "เราทั้งหลายไปกันเกิด ขอรับ." ขะนั้น พระเถระถามเธอว่า "สามเณร

ในบทนี้ พระเถระถามสามเณรเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงจากสมณะเป็นคฤหัสถ์ สามเณรสารภาพว่าไม่ได้บวชด้วยศรัทธา แต่เพราะกลัวผลของการจุติในอนาคต พระเถระตักเตือนว่าความเป็นคฤหัสถ์จะไม่มีความงามและคุณค่าหากไม่สามาร

ประโยค - พระอุรามีฤกษ์ถูกอับเปล ภาค ๑ หน้า 23 "เอาเถิด เราเป็นผู้มีอัญญาเสียแล้ว มาสู่ทาง ใกล้อันกันดาร นอนอยู่ (ก็ง่าย) จะไม่ไป, เพราะความเป็นสายในนพพายอับไม่มี. เอ เถิด เราเป็นผู้มีอัญญาเสียแล้ว มาส

ในบทความนี้ ตัวละครมีความรู้สึกที่ซับซ้อนเกี่ยวกับการต้องเผชิญกับความเป็นไปที่ยากลำบาก นายปลิดะรู้สึกผิดจากการกระทำและมีความสำนึกผิด ขณะที่ท้าวสักกเทวราชมองดูด้วยทิพยจักษุเพื่อสะท้อนถึงสถานะและความธรร

ประโยค - พระธัมปทีปธูกาแปล ภาค ๑ - หน้า 24 ติเตียนคนบาป ชำระเครื่องเลี้ยงชีพให้บริสุทธิ์แล้ว ท้าวสักสนตร ผู้เป็นเจ้าแห่งเทวดา ส่องทิพยอัญจุ (ตรงทราบว่า) พระปาลเถระ องค์นี้หนักในธรรม ยินดีในศาสนา นั่ง

บทนี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างพระปาลเถระและท้าวสักสนตร ผู้เป็นเจ้าของเทวดาหลังจากได้รับการติเตียนจากคนบาป พระปาลเถระได้รับการกล่าวชมว่าเป็นผู้หนักในธรรม และท้าวสักสนตรสะท้อนความสำคัญของการไปหาพระผู้เป็น

ประโยคค- พระธัมปิฏกฐักแปล ภาค ๑ หน้า 25 ท. ถ้าอย่างนั้น เราทั้งหลายไปด้วยกันเถิด เจ้าข้า. ฏ. เราเป็นคณะฑูพพลวาท, ความเน้นช้าจากมักเท่ากับท่านผู้ไปอยู่กับเรา. ท. กิริยของข้าเข้าไม่มี ถึงข้าเข้าไปอยู่ก

ในบทนี้มีการสนทนาระหว่างท่านพระเถระและท้าวสักสนครเกี่ยวกับการไปยังพระเชตวัน และการมองเห็นแนวทางของเทวดา ท่านพระเถระร่วมเดินทางและรู้สึกถึงเสียงที่เกิดขึ้น จากนั้นพระโบราณาจารย์ได้กล่าวถึงลักษณะของเทพเ

ประโยค - พระอัครมหาอุบาสิกา ภาค ๑ - หน้า 26 เมืองสาวติบแล้ว." ท้าวเธอนำพระเศวตไปสู่บรรศาสา ที่กุฏิผู้น้องชายทำเพื่อ ประโยชน์แก่พระเกษตรนันทีวา นิยมใส่งนังเหนือแพรตระกานแล้ว จำแนกเป็นสหายที่รักไปสู่ส

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงเหตุการณ์ในการนำพระเศวตไปยังบรรศาสา โดยท้าวเชิญพระเศวตไปที่กุฏิของผู้น้องชาย การสนทนาเกี่ยวกับการบวชของพระเฑาะ กับความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครที่ดำเนินเรื่อง การนำข้าวและของใช้ไปถวาย

ประโยค - พระธัมมปริปูกาแป ภาค ๑ - หน้าที่ 27 พระจักขุปลาถึงแล้ว มีน้ำครั่งต่อทันนั้นในเวลาเช้า ด้วยหวังว่า "จักดูเมนี้” ในขณะนั้น หามฉบับตั้งขึ้นแล้ว พวกเธอคิดว่า "เดี๋ยวนี้ เช่นแล้ว, และเมฉับตั้งขึ

ในบทนี้พูดถึงการเดินจงกรมของพระธัมมในเวลาตอนเช้า ขณะเกิดฝนตกซึ่งนำไปสู่การตายของสัตว์ต่างๆ ที่ถูกสร้างขึ้นในพื้นที่ที่ฝนตกใหม่ พวกอันเตวสิกและความเข้าใจที่ผิดเกี่ยวกับพระธัมมในการทำกิจกรรมบำเพ็ญเพียร

ประโยค - พระมิตรภาพถูกชำแปล ภาค ๑ หน้า 28 ชีวิตเป็นอันมากให้ตายแล้วหรือ? ภิญญาหล่านั้น คาบทูลว่า "ไม่ได้เห็น พระเจ้าบา" ค. ท่านทั้งหลายไม่เห็นเธอ (ทำดังนี้) ฉันดูแล ถึงเธอไม่เห็นสัตว์มีชีวิตหล่านั้น ฉ

เนื้อหาพูดถึงปัญหาหลายของพระมิตรภาพและผลของกรรมที่สร้างในอดีต ซึ่งเกี่ยวข้องกับการเห็นและการไม่เห็นในชีวิตพระธิดาสพัท โดยใช้ตัวอย่างเหตุการณ์ในกรุงพาราณสีที่หมอเวทกรรมพูดคุยกับหญิงมิได้เห็นด้วยตา ความ

ประโยค - พระธรรมปิฎกาธิบาย ภาค ๑ - หน้า 30 พระราชสัญจรว่า "ธรรมทั้งหลาย มีใจเป็นหัวหน้า มีใจเป็นใหญ่ สำเร็จและด้วยใจ ถ้าผู้อ Organizationไร้ ร่า พูดอยู่ดีได้ ทำอยู่ดี, ทุกย่อมไปตามเขา เพราะเหตุนัน ดู

พระราชสัญจรกล่าวถึงธรรมและจิตใจว่าเป็นหัวหน้าของการกระทำ นอกจากนี้ยังได้มีการอธิบายถึงจิตที่เป็นไปในภูมิ ๔ ว่าจิตทำให้เกิดผลดีหรือไม่ดี และการกระทำตามจิตใจนั้นจะส่งผลต่อชีวิต การศึกษาเรื่องธรรมและอธรร

ประโยค - พระธัมป์ปู่ถูกอาปเปล่า ภาค ๑ - หน้า 31 ดังนี้ ชื่อว่าคุณธรรม (แปลว่าธรรมคือคุณ). ธรรมศัพท์นี้ ใน คำว่า "กิณฑ์ทั้งหลาย เราจำแสดงธรรมนั่นเอง แก่ท่าน ทั้งหลาย" ดังนี้เป็นต้น ชื่อว่าท่านธรรม (แป

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงความหมายของคุณธรรมในบริบทต่างๆ ได้แก่ ธรรมคือคุณ, ธรรมคือเทนา, ธรรมคือปริยัติ, และธรรมคือสัตว์ โดยมีการอธิบายถึงความสำคัญของใจในฐานะที่เป็นหัวหน้าของธรรมทั้งหลาย พร้อมกับคำถามเกี

ประโยค - พระอึมม์ที่ถูกยกมาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 32 มัน คืออาถัติใจจริงทำกรรมมันได้ ผู้บำรุงชื่อทัตตะกาม ชื่อ มัตตะกาม เขาเรียกว่าหัวหน้าของมัน ฉันใด; คำพูดไมใช่จงเป็น เครื่องให้รรถถึงพร้อมนี้ บัณฑิตพึ

ข้อความนี้ศึกษาถึงบทบาทของใจในการกำหนดธรรมต่างๆ โดยอธิบายว่าใจนั้นมีอำนาจและเป็นหัวหน้าของธรรมทั้งหลาย ทำให้ธรรมต่างๆ เกิดขึ้นได้ เช่นเดียวกับผู้นำที่มีอำนาจในการควบคุม การไม่เกิดขึ้นของใจทำให้ธรรมอ่อ

ประโยค - พระธรรมปิฎกวิสุทธิแปล ภาค ๑ หน้าที่ 33 ที่รวมประทุมร้ายแล้ว จะชื่อจิตใหม่มีใซ อะชื่อว่าจงจิต ตามเดิมนั่นแลก็มีใช้นั้น เหตุนี้้น พระผู้มีภาคเจ้าจึงตรัสว่า "ภิญฑุหลาย จิตนี้ผุผ่อง แต่มั่นคร่ำคร

ในภาคนี้พูดถึงความสำคัญของจิต เทียบเคียงกับปรัชญาของอริยะ โดยชี้ให้เห็นว่าจิตของคนสามารถปรับเปลี่ยนและมีผลต่อการกระทำได้ การทำความเข้าใจในอริยะนั้นมีความสำคัญต่อการพัฒนาจิตและการทำความดี ในการใช้แนวคิ

ประโยค - พระอังมปิฏกูฏแปล ภาค ๑ หน้าที่ 34 มันก็วาไปข้างหน้า แอกถึงเบียดคอ (ของมัน) เมื่อมันถอนหลัง ล้อกี้ดูเนื้อที่จา ล้อเบียดเนือด้วยเหตุ ๒ ประการนี้ หมุนตาม รอยเท้าของมันไป ฉันโน, ทุกข์ทั้งที่เป็นไ

บทความนี้นำเสนอเกี่ยวกับพระอังคุปาเดสะและการสะท้อนถึงทุกข์ที่เกิดจากการกระทำที่ไม่ดี ทั้งในทางกายและทางจิต โดยนำเสนอประเด็นสำคัญเกี่ยวกับความคิดที่มากจากบุคคลที่มีใจร้าย และวิธีการแก้ไขผ่านการสร้างสมา

ประโยคต้น - พระจั้มปที่ถูกถอดแปล ภาค ๑ หน้า 36 เสียเถิด." พราหมณ์ตอบว่า "นางผู้เจริญ ถ้าเราจะหาหมอมา เราจะ ต้องใช้ข้าวขา หล่อช่างไม่ดูแลความปลอดภัยของเรา (บ้าง)." นางพราหมณ์ถาม "เมื่อเป็นอย่างนี้ ท่า

ในนิทานโบราณนี้ พราหมณ์ต้องเผชิญกับการรักษาบุตรที่ป่วยหนัก เขารู้ว่าหมอหลายคนไม่สามารถช่วยเหลือได้ จึงส่งยาไปให้แต่ยังไม่สามารถรักษาให้หายได้ เมื่อรู้ว่าสถานการณ์เลวร้าย เขาจึงคิดหาวิธีใหม่ๆ เพื่อให้บ

ประโยค - พระธัมปทธุ์ถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 38 หนึ่ง คิดว่า "สิริสมบัตินี้ เราได้ด้วยกรรมอะไรหนอ?" ดังนี้ แล้ว เล็งดูอยู่ ก็ทราบว่าได้ด้วยอิทธิเสน่ห์ในใจ คิดว่า "บิดา ไม่หนอมาให้ประกอบยาให้แก่เรา เ

เนื้อหานี้กล่าวถึงกระบวนการคิดและกรรมที่ส่งผลต่อการเกิดใหม่ โดยพระธัมปทธุ์พูดถึงความสัมผัสของจิตกับกรรม พร้อมกับคำถามที่เกี่ยวข้องจากพรหมณา เนื้อหาสำรวจวิธีการที่จิตเสื่อมอยู่ในใจ ทำให้เกิดการถ่ายทอดค

ประโยค - พระอิ่มปัททิธูปถูกถามแปล ภาค ๑ หน้าที่ 39 บิณฑบาต เสด็จถึงประตูเรือนของพระมาณ์ โดยลำดับ [มุฏฐิคุณที่ทำใจให้เสื่อมในพระพุทธเจ้า] ในขณะนั้น มุฏฐิฤทธีมานพ กลับงอนผิดหน้าไปข้างใน เรือน พระศาสดาท

ในบทนี้พระศาสดาทรงสอนเกี่ยวกับการที่มานพทำให้ใจเสื่อมในพระพุทธเจ้า และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อมานพได้เห็นพระศาสดา ในขณะที่พระมณีทำมานพจิรีระมาณพก็มีความเศร้าโศกเกี่ยวกับบุตรของตนที่หายไป. นอกจากนี้ยั

ประโยค - พระอุปัชฌาย์ทุถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 40 [เทพบุตรจําลงกาย ไปหาพราหมณ์] (แม่) เทพบุตรแลดูสมบัติของตนแล้ว คิดว่า "สมบัตินี้เราได้ ด้วยกรรมอะไร?" เมื่อพิจารณาไปก็รู้ว่า "ได้ด้วยในที่เสื่อมใสใ

ในเนื้อเรื่องนี้ เทพบุตรได้พิจารณาสมบัติของตนและนึกถึงการที่ได้ทุกอย่างมาเพราะความเสื่อมใสในพระศาสดา เขาจึงเดินทางไปที่ป่าช้าเพื่อทำการอัญเชิญพราหมณ์ เมื่อพบพราหมณ์ เทพบุตรสอบถามถึงความทุกข์ที่เกิดขึ้

ประโยค - พระธัมปทีปถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 41 "พ่อมาดูผู้เจริญ คู่่อของมันนั้น จะทำด้วยทองคำตา ทำด้วยแก้วตา ทำด้วย โละติติ ตา ทำด้วยเงินตา ท่านอง บอกแก้พ่อเจ้าเกิด, ข้เจ้ารับประกันให้ ท่านได้คู่ลอ

ในบทสนทนานี้ พ่อมาดได้ยินชาวบ้านพูดถึงการสร้างคู่ลอด้วยวัสดุล้ำค่าอย่างทองคำและเงิน โดยพวกเขาคาดหวังว่าพระจันทร์และพระอาทิตย์จะเป็นส่วนหนึ่งในการสร้างสรรค์นี้. มาดได้ให้ความสำคัญกับการนำแสงของทั้งสองด